Poznaj Teatr Wielki – Operę Narodową od środka
W samym sercu Warszawy znajduje się miejsce, które od dwóch stuleci zachwyca odwiedzających architekturą, muzyką i tańcem! Z okazji wyjątkowego jubileuszu Teatr Wielki – Opera Narodowa zaprasza nie tylko na kolejne wielkie premiery, lecz także otwiera swoje drzwi dla zwiedzających.
Neoklasycystyczny budynek Teatru Wielkiego – Opery Narodowej to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i nadzwyczajnych budynków w Polsce. Wycieczki po Teatrze pozwalają odkryć jego tajemnice i poczuć atmosferę miejsca, w którym codziennie rodzi się sztuka. Podczas oprowadzania zwiedzający mogą zajrzeć do reprezentacyjnych przestrzeni m.in. foyer dolnego i głównego, imponującej sceny im. Stanisława Moniuszki, Sal Redutowych oraz lóż. Dostępne dla zwiedzających są również kulisy i zascenie – miejsca na co dzień ukryte przed wzrokiem widzów. Usłyszymy tam ciekawostki o codziennym funkcjonowaniu teatru, ale też fascynujące opowieści o jego historii i ludziach, którzy ją tworzyli.
Podczas spaceru wnętrzarskiego z kolei zwiedzający mają okazję nie tylko przyjrzeć się z bliska detalom i dekoracjom najbardziej reprezentacyjnych przestrzeni teatru, ale także poznać kulisy odbudowy gmachu i historię architektów oraz artystów, którzy nadali wnętrzom ich niepowtarzalny charakter. Trasa obejmuje foyer dolne i główne oraz widownię – to niezwykła okazja, by niespiesznie przejść po wnętrzach Opery Narodowej i zobaczyć je tak, jak wyobrażali to sobie ich autorzy.
Wycieczki dla dorosłych, rodzin, jak i zorganizowanych grup szkolnych odbywają się w języku polskim, raz w miesiącu w angielskim, a bilety są dostępne w kalendarium na stronie teatru.
Trochę historii
Symbolicznym początkiem Teatru Wielkiego – Opery Narodowej było wmurowanie kamienia węgielnego 19 listopada 1825 roku. Budynek, którego autorem projektu był Antoni Corazzi, powstawał w latach 1825–1833, a jego celem było dorównanie największym scenom operowym Europy i stworzenie miejsca, w którym realizowane będą najwyższe aspiracje artystyczne Warszawy. Pierwsze przedstawienie odbyło się 24 lutego 1833 roku, a widzowie mogli wówczas zobaczyć operę „Cyrulik sewilski” Gioacchina Rossiniego oraz balet „Zabawa tancerska” Karola Kurpińskiego.
Podczas II wojny światowej Teatr został niemal całkowicie zniszczony wskutek bombardowań. Odbudowę rozpoczęto pod koniec lat 40., a w 1951 roku rozstrzygnięto konkurs na projekt nowego gmachu, który wygrał architekt Bohdan Pniewski. Prace nie ograniczały się jedynie do przywrócenia dawnych murów − obejmowały także rozbudowę i modernizację budynku, tworząc przestrzeń dostosowaną do współczesnych potrzeb scenicznych. Oficjalne otwarcie nowego Teatru miało miejsce 19 listopada 1965 roku, a jego inauguracją była opera „Straszny dwór” Stanisława Moniuszki.
Współczesna scena
Dziś Teatr Wielki – Opera Narodowa to centrum operowo-baletowe najwyższej klasy. Organizuje premiery, festiwale i wydarzenia edukacyjne, a w jego wnętrzach działają również Galeria Opera i Muzeum Teatralne. Współczesna Opera Narodowa pozostaje instytucją o ogromnym znaczeniu symbolicznym i artystycznym − jej scena służy nie tylko do prezentowania arcydzieł operowych, lecz także do dialogu z nowym pokoleniem artystów i publicznością.
